Morning Star - officŽle vlag van West Papua

 

Welkom
Verantwoording
Fotogalerij
Handige Links
Reageer
Gastenboek
De Judas-kus
NieuwGuinea in media
Prikbord
Bezoekersbijdragen



 



Het zwarte schaap heeft plotsklaps grijze broertjes

Analyse en reactie.

naar vorige pagina

uit de Haagsche Courant zaterdag 7 augustus 1999

kaart van Indonesie met onafhankelijkheidsstrijd
DOOR ONZE CORRESPONDENT THEO HAERKENS


Het onafhankelijkheidsstreven van Atjeh aan de uiterst noordwestelijke punt van IndonesiŽ lijkt de laatste maanden flink gegroeid.
Deels is dat ingegeven door de ontwikkelingen rond Oost-Timor, de voormalige Portugese kolonie die in 1975 door het Indonesische leger werd binnengevallen en een jaar later werd ingelijfd. De Qost-Timorezen mogen eind deze maand kiezen voor onafhankelijkheid of meer autonomie binnen het Indonesische staatsbestel.
Bij het aanbod aan Oost-Timor om desnoods zijn eigen weg te gaan heeft president Habibie steeds sterk benadrukt dat de zaak van de meest zuidoostelijke provincie niet te vergelijken is met andere delen van het land waar separatisten actief zijn. Oost-Timor was namelijk nooit onderdeel van het voormalig Nederlands-IndiŽ en heeft een heel andere geschiedenis dan Atjeh of Irian Jaya.

Molukken
De Molukken vormen weer een ander verhaal. De problemen op Ambon en de andere eilanden in de provincie zijn enorm. Honderden mensen zijn dit jaar bij etnisch-religieus geweld omgekomen, tienduizenden sloegen op de vlucht. Maar streven naar onafhankelijkheid doet de bevolking niet, in weerwil van wat een aantal Molukse leiders in Nederland beweert. Ook de nieuwe golf van militair geweld heeft het separatisme in Atjeh een nieuwe impuls gegeven. Tot twee keer toe bood president Habibie excuses aan voor de misdaden onder het bewind van zijn voorganger Soeharto.
Er zou onderzoek komen naar de misdaden die volgens mensenrechtenorganisaties in de jaren negentig minstens 2000 mensen het leven hebben gekost
Het leger verloor zijn speciale bevoegdheden in de regio en werd deels teruggetrokken. Het keerde vrijwel meteen op zijn schreden terug om ordeproblemen op te lossen. Erg succesvol zijn de militairen daarin overigens niet: het aantal doden is de laatste maanden fors gestegen en duizenden mensen zijn hun dorpen ontvlucht.

Nadruk
Het zwarte schaap Oost-Timor, zo anders dan de rest van IndonesiŽ, heeft plotseling twee grijze broertjes. De AtjeeŽrs hebben de afgelopen tijd goed opgelet en leggen ineens sterk de nadruk op hun 'anders-zijn'. De demonstranten die deze week de toegangssluis bezetten in het vier meter hoge hekwerk dat de 

Nederlandse ambassade in Jakarta omringt, betogen dat deze sterk islamitische en opstandige provincie feitelijk nooit bij IndonesiŽheeft gehoord. Zij vinden dat de Atjeh-oorlog die in 1873 onder het Nederlandse koloniale bestuur begon en leidde tot bloedige militaire campagnes, nooit is afgesloten.
Actievoerders menen dat Atjeh daarmee de onafhankelijkheid terugkrijgt die het had voordat de oorlog met de Nederlandse koloniale macht begon. Of deze redenering historisch en juridisch steek houdt, valt te bezien. Ze maakt wel duidelijk dat het de AtjeeŽrs ernst is in hun streven zich los te maken van IndonesiŽ of in elk geval hun situatie te verbeteren.
Ook in Irian Jaya, het westelijk deel van Nieuw-Guinea. wordt langs deze lijn geredeneerd Irian Jaya is pas vrij laat deel gaan uitmaken van IndonesiŽ. Tot 1962 trachtte Nederland het gebied - toen nog Nederlands Nieuw-Guinea ó ondanks grote internationale druk vast te houden. Uiteindelijk werd door middel van een referendum besloten tot aansluiting bij IndonesiŽ. Over de kwaliteit van dat referendum is weer veel te doen. De Papoea's benadrukken dat van vrijheid geen sprake was. De bevolking werd immers grotendeels buiten de opiniepeiling gehouden. Slechts de stamhoofden - 1025 in getal- mochten een stem uitbrengen omdat de rest van de bevolking daarvoor nog te onontwikkeld werd geacht.
Soekarno, de eerste president van de Indonesische republiek, zette de betreffende stamoudsten onder zware druk om te kiezen voor aansluiting bij het eilandenrijk. Van een werkelijk vrije keuze was geen sprake en daarom mikken de Papoea-leiders alsnog op onafhankelijkheid voor hun aan delfstoffen rijke gebied. Ook hier zijn gewapende verzetsgroepen actief. De Nederlandse ambassade raadt een tripje naar de Baliemvallei nog altijd af.

Bodemschatten
Politieke waarnemers geloven niet dat de separatisten in Atjeh en Irian Jaya werkelijk kans van slagen hebben. De roep om onafhankelijkheid wordt vaak uitgelegd als een vertaling van de onvrede over de oneerlijke verdeling van de bodemschatten. Het olie- en gasrijke Atjeh ontvangt zelf maar een fractie van de opbrengsten. Voor Irian Jaya met zijn hout en rijke ertsmijnen geldt hetzelfde. De rest van het geld vloeit naar Jakarta, waar het deels verdwijnt in de ruime zakken van de elite. Een eerlijker verdeling van deze rijkdom en een eind aan het geweld, zou de wens naar onafhankelijkheid doen verstommen.

 


 

BRIEVEN

Nieuw Guinea

De vrijheidsbewegingen van Atjeh en Irian Jaya worden in het artikel van correspondent Theo Harkens over de vrijheidsbewegingen in Nieuw Guinea 'grijze broertjes' genoemd in tegenstelling tot het 'zwarte schaap' Oost-Timor.
Ik zal niet verder ingaan op de zaak van Atjeh, aangezien dat een zaak is van de Atjehers. "Het zwarte schaap Oost-Timor, zo anders dan de rest van IndonesiŽ..." Wat maakt de zaak 'Oost-Timor' anders dan Nieuw Guinea? Volgens de schrijver heeft hij het onderwerp op grond van historische en juridische feiten geanalyseerd. Onze vrijheidsstrijd heeft alles te maken met de juridische en historische leugens van Nederland, IndonesiŽ en de Verenigde Naties. De Papoea's hebben zich nooit neergelegd bij het resultaat van de nep-verkiezingen. Het is daarom vreemd dat u tot de conclusie komt dat de vrijheidsstrijd alleen maar een gevecht is om de verdeling van de bodemschatten. U reduceert onze vrijheidsstrijd tot een strijd om materiŽle zaken, terwijl jarenlang Papoea's zijn gestorven voor hun ideaal, te leven in vrijheid

in hun eigen land.
We leven nu eenmaal in een periode waar zogenaamde experts, in dit geval politieke waarnemers, te pas en te onpas in de media hun uitspraken kunnen doen. Uw correspondent had deze uitspraken dienen te toetsen alvorens zijn stuk te publiceren. Hij had nu een kans om een door de media doodgezwegen volk als de Papoea's het woord te geven.
Maar hij concludeert als een moderne koloniaal dat Papoea's in plaats van met spiegeltjes en kralen tevreden zouden moeten zijn met een groter deel van de opbrengst van de bodemschatten. Het zal waarschijnlijk in de genen van sommige Nederlanders zitten dat ze nog steeds op deze wijze redeneren. Denkt u dan trouwens dat Indonesische veiligheidstroepen minder of geen geweld tegen de Papoea's zullen gebruiken? Rest mij nog een laatste onjuistheid aan te stippen. In de kaart wordt de strijd van de Papoea's getypeerd als een strijd om de mensenrechten, terwijl we in het stuk zelf nog als vechters voor meer materiŽle rijkdom worden genoemd. U zegt het maar.


Simon P. Sapioper
(woordvoerder van de RPG) Den Haag

naar vorige pagina


Webmaster: Chris P. van der Klauw